محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

177

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

دارد و اگر اراده كنند كه معده از فضول عفنهء مفسده پاك بشود ، مخلوط بسازند با مذكورات ايارج فيقرا مساوىِ همه و از كافور وزن نيم شربت ساقط سازند . قدر شربت ، يك مثقال . [ 205 ] حبّ زيبق : مشهور به حبّ كوتكه ، جهت رفع سرعت انزال منى مجرب است . منقول از خط مرحوم « حكيم محمد باقر » . صفت آن : زيبق ، پنج درهم ، با سركهء تند در هاون سائيده تا آن كه منخل شود ، مخلوط سازند با او سه مثقال ملح هندى و ظرف آهنى را سركه پر كرده ، زيبق را در او بجوشانند و از راسخت مسحوق ، سه مثقال اندك اندك در آن ريخته ، بدسته هاون بسايند تا ملقمه شود ، پس در كرباس سطبرى كرده ، بيفشرند و آنچه در كرباس مانده باشد با آب سرد بشويند تا چرك او زايل شود ، و مجموع را يك حبّ ساخته ، در وسطش سوراخى باشد به ريسمان پنبه از سوراخ او گذارنيده ، با آب ليمو انداخته ، يك شبانه روز تا متحجر شود ، پس به روغن بابونه انداخته ، به آتش نرمى طبخ دهند و در وقت احتياج در دهان نگاه دارند كه ريسمان او بيرون باشد و بلع نشود و وقتى كه ارادهء انزال داشته باشد از دهن بيرون آورند . [ 206 ] حبّ ديگر : كه امساك منى به قوت تمام كند و قوى النشاط و مسكر و منوّم و مشهّى ، و حقير آن را به مويز عمر مسمى ساخته و مجرب است . صفت آن : زبيب ، صد دانه ؛ بيخ شوكران ، سه مثقال ؛ بزر البنج ، سه مثقال ، كوفته و زبيب را به آنها مخلوط ساخته ، درصد و پنجاه مثقال آب بجوشانند تا آن كه آب را بتمامه جذب كند و در وقت حاجت به قدر حبة استعمال نمايند و اگر كيفيت او را قوىتر خواهند با برگك شيرازى كه ورق الخيال است بجوشانند . [ 207 ] حبّ بدل افيون : جهت درد سرد مزمن و ضعف معده و جگر ، نافع و قاطع عادت افيون است . صفت آن : تا تورهء سياه ، دو درهم ؛ زنجبيل ، دو درهم ؛ ريوند چينى ، سه درهم ؛ به قدر نخودى حبّى بسازند ، از يكى تا دو سه عدد به قدر مزاج هر كس مىتوان خورد . [ 208 ] حبّ عنبر : مخترع حقير و جهت نعوظ مجرب است . بعد از شش ساعت نعوظ مىآورد و تا دوازده ساعت اثرش باقى و چون با آب سرد خود را بشويند ، نعوظ بر طرف